Artikel

Dromen van de Rijn




Dromen van de Rijn


Schepen ploegen door vloeibaar zilver zwanen zoeven af en aan eendegesnater en zonlicht op water een wazige toren in avondrood. De wandelaar van nu, hij weet niet beter en laaft zijn oog aan wat hij ziet’ zolang hij 't beeld maar kan ontwijken van 't walgelijk corset der nieuwe dijken.


Maar wat zou de sterke rivier wel denken
nu 't woelend geweld van duizenden schroeven z'n stroomrug voortdurend kerft en verwondt. Droomt hij van bolle wind in zachte zeilen die de boten geluidloos stroomopwaarts dreef.... Of misschien van een nog verder verleden toen hij machtig was en ongetemd, heer en meester over mens en land zijn stroomtong likkend langs Elten's oeverwand, naar lust en luim de bedding verleggend tot de verre heuvels van 't Nijmeegse land.


Rivieren zijn oud en worden veel ouder dan mensen met hun industrie en techniek. Eens zal hij de ban van de dijk weer verbreken. Wij hebben haast maar de Rijn heeft dat niet.

Jan J. Wester (2004)