Artikel

CO2: windhandel?


Windhandel of oprechte poging om klimaatverstorende atmosferische vuilstort aan te pakken?


De meeste deskundigen en burgers zijn het er over eens: het klimaat veranderd. Het veranderd bovendien steeds sneller en overtreft nu reeds de meest pessimistische verwachtingen. Wat eerst aan het eind van deze nog jonge eeuw werd voorspeld, wordt nu al aangekondigd over twee of drie decennia.

De verantwoordelijkheid wordt gelegd bij het menselijk handelen. Door toedoen van de mens worden immers uitzonderlijke hoeveelheden klimaatverstorende stoffen in het milieu geloosd. De hoeveelheden zijn zo groot dat nooit eerder in de geschiedenis van de aarde voorgekomen massieve verschuivingen in de natuur worden verwacht.

Er zijn tal van stoffen die dit effect veroorzaken. Deze stoffen komen onder meer vrij uit industriële activiteiten als fossiel gestookte energiecentrales, zware industrie (hoogovens e.d.), auto- en vliegverkeer en landbouw, om enkele grootste vervuilers te noemen. Methaan uit het stofwisselingsproces van zoogdieren, met name de mens en zijn gehouden dieren t.b.v. van onder meer de melk- en vleesproductie, hebben eveneens een groot aandeel in de vervuiling. Het verstorend effect van methaan is per ton zelfs 23 keer sterker dan door CO2 (koolstof). Toch wordt vooral CO2 genoemd als hèt broeikasgas. CO2 komt uit tal van zeer algemene processen vrij, vooral als organisch materiaal wordt verbrand. Aardgas en aardolie horen daar ook bij omdat deze stoffen op natuurlijke wijze door micro-organismen in de aardkorst uit plantaardig materiaal is omgezet. Door dit massaal te verbranden in bijvoorbeeld cv-ketels en auto’s, komen ongewoon grote hoeveelheden CO2 vrij die eerder in miljoenen jaren door de stofwisseling van bomen en planten zijn vastgelegd. Als mensen ook een aanslag plegen op bestaande bossen en (hoog)venen, dan versneld dit proces zich dramatisch. Niet alleen omdat dan de in levende planten eveneens vastgelegde CO2 vrijkomt, maar ook omdat daarmee het (bos)areaal afneemt en dus eveneens het natuurlijke vermogen van de aarde om opnieuw CO2 vast te leggen. Deze hele reeks van menselijk handelen wijzigt dramatisch de natuurlijke koolstofkringloop of onderbreekt deze zelfs.

Gezien de inderdaad enorme hoeveelheden extra CO2 die door menselijk handelen jaarlijks in de atmosfeer raakt (CO2 van antropogene oorsprong), en wellicht ook door de eenvoud van het idee, zijn politici zeer gecharmeerd om bij verder onheil te vermijden zich te richten op het verminderen van de CO2-uitstoot. Dat is al heel wat, dát zij dat willen.

Des te bevreemdend is de recente uitspraak van de CDA-lijsttrekker Wim van de Camp, die binnenkort zal deelnemen aan de verkiezingen van het Europa-parlement, om van de in het regeerakkoord afgesproken 30 procent CO2-reductie in 2020 af te zien en het maar bij 20 procent te laten. "Het is naïef om te proberen om meer te willen bereiken", zei Van de Camp bij een lijsttrekkersdebat in Brussel. Los van het feit dat Van de Camp het kennelijk niet zo nauw neemt met gemaakte afspraken en daarmee zijn coalitiegenoten voor joker zet: is 30 procent CO2-reductie naïef?

Een ander bericht van eind maart 2009 uit ons politiek bestuur: minister Van der Hoeven koopt 3 miljoen ton ‘CO2-emissierechten’ van Letland… Het bericht verhaalt niet wat dit koopje ons gaat kosten (1), maar is voor het kernpunt van dit opiniërend berichtje niet relevant. Er wordt voor een koopsom de verplichting gekocht van Letland om aldaar minder CO2 in de atmosfeer te storten en welke hoeveelheid hier te lande wordt bijgeboekt als niet in de atmosfeer gestort. Nederland wordt met een boekhoudkundige truc schoner? Maar niet werkelijk natuurlijk. Een stinkend rijk land is zo vet dat hij zijn billen zelf niet meer kan afvegen. Dat stinkt dubbel. „Afgesproken is dat Letland de koopsom omzet in energiebesparende maatregelen en het ontwikkelen van duurzame energie waarmee tegelijkertijd de werkgelegenheid wordt gestimuleerd.” Naïef horen we Van de Camp nog roepen… Nederland wordt steeds vetter en meurt als een walrus uit zijn bek.

Naïef? Op 16-04-2009 lezen we een ander bericht uit Duitsland. Uit een rapport van het Duitse ministerie voor milieu blijkt dat aldaar niet eerder in één jaar (2008) zo’n sterke daling in de atmosferische vuilstort van CO2 heeft plaatsgehad. Ha, wij zien de lichtjes ‘creditcrisis’ al branden. We lezen verder: De CO2-uitstoot in Duitsland ligt nu ongeveer op het niveau van eind jaren tachtig. zeker, enige invloed van de creditcrisis is er ongetwijfeld, maar de belangrijkste winst zit toch echt in de enorme vlucht duurzame energie uit wind (nu rond 25.000 MW), zonnestroom (nu rond 16 procent van de totale elektriciteitsproductie) en kleinere duurzame bronnen als biogas, verbeterde rendementen van bestaande installaties, isolatie van gebouwen en dergelijke. De onhaalbare en naïeve 30 procent CO2-reductie van mijnheer Van der Camp is in Duitsland dus nu al nagenoeg bereikt. Helemaal niks naïef dus.



Bronnen
Mondiale trends in atmosferische CO2-vuilstort

CDA vindt 20% CO2-reductie genoeg

Laagterecord CO2-vervuiling in Duitsland

Minister Van der Hoeven koopt 3 miljoen ton emissierechten CO2 van Letland

Volgens dit Duitse PDF-document is Nederland per vierkante kilometer, na Taiwan en Zuid-Korea, de grootse CO2-vervuiler ter wereld.


1] Toelichting
Het bericht over dit item op de website van het ministerie van Economische Zaken (EZ) huld zich in een duister stilzwijgen over de hoogte van de koopsom. Ook de woordvoerder van EZ wil daarover geen uitspraak doen. De huidige prijs voor CO2-certificaten is zeer laag en bedraagt zo'n tien euro per ton CO2. Hiervan uitgaande kan aangenomen worden dat de te betalen koopsom rond de dertig miljoen euro geweest zal zijn.