Artikel

Oosterschelde een Nationaal Park?


Dijken ‘verbeteren’ met fabrieksafval



Dit artikel is op 19-08-2009 geplaatst
Dit artikel is op 22-05-2010 bijgewerkt


Door Jeroen Verhoef

De Oosterschelde is een echt Nederlands Nationaal Park. Van nationale parken verwacht je dat het een paradijs is voor planten en dieren waar ze in alle rust kunnen vertoeven. Niet dus. In deze beschermde zee-arm wordt volop gejaagd, landbouw bedreven en vissers mogen er hun gang gaan terwijl schelpdierkwekers het gebied jaarlijks grootschalig omploegen. Door damaanleg, klimaatverandering, invoer van uitheemse planten en dieren en grootschalige oeverbeschoeiing, lijkt het gebied in weinig meer op wat het ooit was. Binnenkort worden er ook nog tonnen aan industrieel afval gedumpt.

Toch is de Oosterschelde nog steeds een zeer bijzonder gebied. Zeehonden, inktvissen, zeepaardjes, bruinvissen, noordzeekreeften en vele andere dieren voelen er zich als vissen in het water. Dat water kan echter voor de mens een risico vormen, dus moeten er nu vele kilometers dijk verhoogd en versterkt worden. Vroeger deed men dat met natuursteen, maar nu gaat Rijkswaterstaat dit werk uitvoeren met staalslakken. Staalslakken zijn een industrieel afvalproduct. Officieel schijnt het niet giftig te zijn, maar in zoet water gaan vissen er massaal aan dood. Dat komt omdat natuurvreemde stoffen uit de slakken in reactie met het water uitlogen. In België besloot men daarom dat ze dit spul maar niet moesten gebruiken. De Nederlandse staat doet niet zo moeilijk. Staalslakken zijn namelijk hartstikke goedkoop, we moeten er vanaf en het storten is legaal. Sterker nog: de dijken rond de Westerschelde worden op dit moment verhoogd met fosforslakken, een nóg schadelijkere variant van de staalslak. Ondanks allerlei protesten lijkt het dus gewoon door te gaan: giftig afval storten in een nationaal park.

Natuur onder water blijft een ondergeschoven kind: wat je niet ziet is er ook niet! En als straks blijkt dat onze Hollandse mossel wat metalig is gaan smaken, dan laten we een groot bedrijf alles gewoon weer opruimen. De burger betaalt toch wel en het geld moet rollen en de economie groeit weer een stukje groter. Want economische groei is volgens rentmeester Balkenende en zijn kornuiten altijd belangrijker dan duurzaamheid, bescherming en zorg.

Laatste nieuws: er staat een protestactie gepland om aandacht te vragen voor deze schande. Komt dus allen op 23-08-2009 naar de Zeelandbrug!

Meer informatie op www.duikeninbeeld.tv en www.jeroenverhoeff.com






Toevoeging van de redactie op 22-05-2010


Stort van fabrieksafval in Nationaalpark gaat door

Stichting Oosterschelde heeft in maart 2010 de rechter verzocht om het gebruik van staalslakken in de Oosterschelde om er dijken mee te verbeteren te verbieden. De rechter uitte zijn twijfels over de gevolgen van het storten van vervuilde staalslakken voor natuur en milieu. Hoewel Rijkswaterstaat over voldoende kennis zegt te beschikken dat de vervuiling uit staalslakken geen risico vormen voor planten en dieren in, meent de rechter dat die informatie te kort schiet, maar dat hij daarom het storten door Rijkswaterstaat niet wil stopzetten, zoals Stichting Oosterschelde eiste. De rechter meent echter dat nader onderzoek naar de gevolgen voor natuur en milieu noodzakelijk is. Voorts heeft de SP over deze kwestie bij monde van Polderman en Poppe in de Tweede kamer aan minister Eurlings van verkeer en waterstaat vragen gesteld. Er zijn immers gerede aanwijzingen dat de staalslakken die diverse verbrandingsresten uit de Hoogovens bevatten vervuild zijn met afvalstoffen als chemische verbindingen, zware metalen en ijzer. Dat bleek eerder bij het gebruik ervan in de Haarlemmermeer in 2001 waar de staalslakken tot massale vissterfte leidde. De Provinciale Zeeuwse Courant meld ook een ernstige verontreiniging van het milieu door staalslakken in sloten in Hoogezand-Sappemeer en bij Akkrum en Hoorn.

De Stichting Oosterschelde heeft vanwege de haar gevreesde milieuproblemen aan minister Eurlings gevraagd het gebruik van staalsakken om daarmee dijken te versterken op te schorten. Deze weigerde waarna Stichting Oosterschelde deze kwestie aan de rechter voorlegde. De rechter wilde echter het storten van fabrieksafval op dijken niet stopzetten met de belangrijk geachtte overweging dat het eerste deel van het project al ver was gevorderd. Wel oordeelde hij dat nader onderzocht moet worden wat precies de risico’s van de staalslakken voor natuur en milieu zijn. Eurlings is echter van mening dat dit onderzoek al gedaan is of wordt en neemt verder geen actie. Want ondanks deze rechterlijke uitspraak voor nader onderzoek acht minister Eurlings de stort van staalslakken in een nationaalpark aanvaardbaar: „in het belang van de veiligheid ben ik niet bereid de werkzaamheden op te schorten”.

Eurlings maakte in dit verband nog een andere opmerkelijke opmerking: „Sinds het invoeren van nieuwe contractvormen binnen Rijkswaterstaat is de aannemer, binnen de eisen van het bestek, vrij om zelf de definitieve materiaalkeuze te maken." Waarmee feitelijk gezegd is dat Rijkswaterstaat al vooraf met de uitvoerder de materiaalkeuze uit handen heeft gegeven en dus het gebruik van fabrieksafval als staalslakken om er dijken mee te bouwen niet meer kan voorkomen.



Na de eerste stort van staalslakken is „één van de rijkste natuurgebieden in Europa” zo dood als een pier

CDA: geen vergunning meer voor storten staalslakken