Artikel

Veluwezoom op de grond en vanuit de lucht


VARA Vroege Vogels beoordeelde de Veluwezoom eind 2020 in een televisie-uitzending als een natuurgebied alwaar de natuur zichzelf vrij en ongedwongen kan ontwikkelen: ”Al vijftig jaar de boel de boel” aldus VARA Vroege Vogels (zie de link aan het eind van dit artikel). In werkelijkheid bepaalt de beheerder aldaar de aard en ontwikkeling van de ‘natuur’ en waaruit zelfs jaarlijks duizenden dieren door jacht om het leven worden gebracht en bomen tot hout worden verwerkt om deze goederen goeddeels in de handel te brengen.





Gepubliceerd op 7-12-2020

Dit artikel is op 04-01-2021 bijgewerkt



Niet zo wakkere Vroege Vogels
Op 29 november, in het mooie jaar van 2020, meldde VARA Vroege Vogels het volk per beeldbuis haar bevinding dat Natuurmonumenten zijn beheer op Veluwezoom opvat als een volledige overgave aan de natuur zelve. Zij laten aldaar “al vijftig jaar de boel de boel” zo vernemen wij publiekelijk van VARA Vroege Vogels. Met andere woorden: het is op Veluwezoom de natuur zelf die de laatste vijftig jaar aldaar de natuur heeft vormgegeven. Er kwam derhalve geen mensenhand aan te pas... Toe maar.

Wij vermoeden dat voorafgaande aan deze uiterst merkwaardige bewering het zicht vanuit Hilversum beneveld is geraakt. Sterker nog, de VARA dames en heren zijn wellicht nooit op Veluwezoom geweest. Mogelijk wel aan de borreltafel van de beheerder aldaar. Het zal er vast heel gemoedelijk zijn geweest en wellicht heeft de beheerder nuttige ondersteuning verstrekt aan het gezelschap van VARA Vroege Vogels voor het vervaardigen van de bijbehorende en zojuist op 29-11-2020 uitgezonden wervende televisiebeelden (zie weblink aan het eind van dit artikel). Het zou ons niet eens verbazen als de financiering van deze Hilversumse onderneming meer of minder door de natuurbeheerder is ondersteund? Wat was en is de werkelijke praktijk in de 'natuur van Veluwezoom’?



Al vijftig jaar “de boel de boel?”
Wij gaan hier geen ingewikkelde saaie verhandelingen houden over de daadwerkelijke toestand aldaar. Dat is ook niet nodig. We tonen vooral aan de hand van enkele beelden het werkelijke verloop van de helemaal niet zo natuurlijke ontwikkelingen aldaar.

Neem de Posbank. De Posbank is het bekendste deel van Veluwezoom. Het is een merkwaardig landschap dat door sommigen ongeremd wordt verafgoodt. Met name als het handeltje diep paars verkleurd. Dat is komisch. Nergens te lande zien wij een zo diep paars verkleurd heideveld zoals op de Posbank van Veluwezoom. Verlaat de niets vermoedende bezoeker de Posbank, het is slechts een kwartiertje lopen, dan zal de wandelaar bij slag verwonderd de paarse tinten zien verkleuren in gortdroge grassen. De paarse heide op de Posbank is dus niet het gevolg van de natuur zelve, maar is integendeel door de natuurspittende mens machinaal aangebracht. Kortom: de Posbank is integraal machinaal vormgegeven en daardoor onontkoombaar nagenoeg ecologisch dood. Want niet de natuur, maar de arbeidende mens bepaalt er aldaar de ontwikkelingen. Nepnatuur dus. De natuur zelve streeft immers op dergelijke gronden altijd naar een zogeheten climax-vegetatie dat bos heet. Op de Veluwe is het bostype doorgaans van nature een Beuken-Wintereikenbos. Helaas zijn deze door de natuur gevormde bossen al eerder door de beheerders in de houtkachel geworpen. Om daarvan nog gave en indrukwekkende voorbeelden te zien dient men de Posbank te verlaten en af te reizen naar de Karpaten. Daar staat nog het ongeschonden woud dat eens deel uitmaakte van de beuken-wintereikengordel die oorspronkelijk van de Nederlandse Veluwe oostelijk tot in de Karpaten uitstrekte. Het waren bepaald indrukwekkende bossen. Onderweg van Veluwe naar Karpaten zijn overigens nog enkele zeer fraaie natuurbossen vanuit die beukenbosgordel aanwezig die, ook wat dichter bij huis, een fenomenaal beeld geven van wat de natuur vermag zonder de wroetende mens.

Terug naar de Veluwezoom. Natuurmonumenten is ook niet te beroerd gebleken om op Veluwezoom kunstmest uit te strooien. Kunstmest in natuurgebieden? Absurd en een regelrechte doodzonde in natuurgebieden. Het kan erger… Zij is nota bene zelfs betrapt op het inzetten van een variant van het beruchte dioxine-ontbladeringsmiddel dat eerder als oorlogswapen in zuidoost-Azië in een gruwelijke oorlog is ingezet. Voorts dient het bos vooral voor jachtpartijen en als leverancier van hout. Maar bomen verlaten van nature toch nooit het bos…? Onderschat echter ook niet de jacht. Er bezwijken jaarlijks duizenden dieren door geweervuur op Veluwezoom. Volgens een onderzoek bevat de Veluwezoom rond tweehonderd vast opgestelde en met lokvoer uitgeruste in het bos verstopte schietstellingen. Het beheer op de Veluwe werd eerder door de bekende wildbioloog Geert Groot Bruinderink zelfs gekarakteriseerd als “de grootste schiettent van Europa”. Het zal je maar gezegd worden. Daar steekt de bewering van VARA Niet Zo Vroege Vogels “Al vijftig jaar op Veluwezoom de boel de boel gelaten?” onthutsend tegen af. De geciteerde VARA-bewering is dus volstrekte duimzuigerij. Er is inderdaad iets grondig mis met de schietvereniging die Natuurmonumenten óók blijkt te zijn. Kortom: VARA Vroege Vogels geeft zonder feitelijke kennis van zaken een ernstig verwrongen beeld van de Veluwezoom in het algemeen en de Posbank in het bijzonder.





De slopershamer is op de Posbank gearriveerd en meteen ter hand genomen. Wij willen méér Posbank...





Hoera. hoera, we vervaardigen al schrapend nog méér Posbank…





Vanuit de hemelen gezien! Zo’n grote Posbank hadden we nog nooit. Is ie niet schattig? Het blijkt één grote machinale schraappartij. Al die vegen en rare banen op de afbeelding zijn machinaal afgeschraapte en afgevoerde vegetaties. Als we denken aan aldus om het leven gebrachte op de grond voorkomende organismen zoals reptielen, insecten, nesten, enzovoort, dan lopen ons de rillingen over de rug. Wat was het uit de duim gezogen verhaaltje van VARA Vroege Vogels alweer? “Natuurmonumenten laat op Veluwezoom al vijftig jaar de boel de boel.” Wij zeggen: de Posbank is ecologisch doodbeheerd.





Wat is dit? “Al vijftig jaar de boel de boel laten”? Vervaardigen wij hier natuur? Het is slechts een ten hemel schreiende Veluwezoomse houthandel.





Deze achteloos tussen de Veluwezoomse dennetjes weggeworpen plastic zak bevatte kalkammonsalpeter. Kalkammonsalpeter is een kunstmest in de vorm van stikstof. Het is verontrustend dat beheerders kennelijk weinig remmingen hebben om kunstmest in natuurgebieden uit te strooien. Dit is opnieuw het bewijs dat dat wel degelijk gebeurt, onder andere op jachtvelden met wildweiden, teneinde zo een meer dan groene grasmat op de wildweiden te verkrijgen. De grasmat wordt met kunstmest immers groen en mals gehouden waardoor het wild er sterk door wordt aangetrokken. Door het malse gras op de wildweiden worden de dieren voor de geweren gelokt. Dan ga je als hert of zwijn toch geen stugge en karige grassen elders eten?





Op de Veluwe verkeren ongewoon grote aantallen herten en zwijnen omwille van de jacht. De dieren worden daartoe tot drie cijfers achter de komma gepamperd met rijkelijk gevulde voederbakken, met kunstmest bestrooide wildweiden, aangelegde en dus natuurvreemde waterpoelen, die regelmatig per tankwagen worden gevuld, enzovoort. Het resultaat van het schietend deel der natie is een oneindig terugkerend bloedbad. Het gaat op Veluwezoom niet om ‘natuur’, maar het zelf ingestelde college wil vooral schieten.





In hemelsnaam, wat is dit? Een recreatieve oefening kettingzaagbeheer?





“Al vijftig jaar de boel de boel” op Veluwezoom zoals VARA Vroege Vogels onlangs - december 2020 - publiekelijk verkondigde? De VARA jongens en meisjes zuigen uit duimpjes en horen klokjes luiden. De praktijk is onweerlegbaar. Natuumonumenten op Veluwezoom is toch vooral een schietvereniging en een houthandel.





Het is ronduit onthutsend hoe men hier al plunderend door de Veluwezoomse landschapjes trekt. Over grof geschat 100 ha wordt hier het bomenbestand geplunderd. Van een bos kon men al nauwelijks meer spreken. Houthandel is hier het devies. Wat het feestje nog gruwelijker maakt is dat op het oog het hele roofgoed wordt versnipperd. De zagers zagen, een machinale gehaktmolen vervaardigd daaruit houtsnippers. Dat wordt naar een grote hoop gereden terwijl tegelijkertijd een ander voertuig aan de andere zijnde van de snipperberg zichzelf laadt en het goedje voor altijd uit de Veluwe verwijderd. Aan- en afvoer, aan- en afvoer, aan- en afvoer: het is een continue stroom voertuigen die zich laden en weer ontlasten, laden en weer ontlasten.







Link naar de hier besproken VARA-uitzending





Uit andere bronnen verder lezen?

Voormalig medwerker Natuurmonumenten: “Op de Veluwe worden nog steeds bomen gekapt: Dit kan gewoon niet”.


Gelderse motie jegens houtkap op Veluwezoom


‘Stop bomenkap Veluwezoom’


‘Geld harken is het enige dat nog belangrijk is’


De jacht elders op de Veluwe


Zojuist - dec 2020 - heeft Natuurmonumenten ook een enorme verwoesting aangericht in het Leuvenumse bos. Is Natuurmonumenten verworden tot een verscheurende wolf in schaapskleren?


De Veluwse jacht is een bloedbad