Artikel

Betaalnatuur 2


Het zakelijk concept van de Hoge Veluwe wekt bewondering. Speel het maar eens klaar in deze en andere woelige tijden om een natuurgebied te beheren alleen op basis van eigen inkomsten.




Dit artikel is op 11-12-2010 geplaatst
Dit artikel is op 16-12-2010 bijgewerkt





Je geld of ik schiet
Nadeel is wel dat de kassa dan ook overal rinkelt… Je kunt op de Hoge Veluwe geen poot meer trekken of de kassala springt open. Bij de ingangen bijvoorbeeld - altijd waren er drie, binnenkort zijn het er uit zuinigheidsoverwegingen nog slechts twee, want uit ondoorgrondelijke maar ongetwijfeld geniale gronden, wordt de meest zuidelijke ingang bij Arnhem-Noord, gesloten. Inkomsten uit kaartverkoop is waarschijnlijk de belangrijkste bron van inkomsten. Er zullen nu ongeveer 500.000 bezoekers jaarlijks de poorten bij de kassa’s passeren. Dit aantal is al decennia hetzelfde en groeit dus niet of nauwelijks, ondanks de veel grotere mobiliteit en natuurbelangstelling van het publiek tegenwoordig. Verder betaal je voor de minicamping waar je des ‘s nachts in een tentje mag verblijven - „op safari met de boswachter en slapen tussen de wilde dieren” - het restaurant natuurlijk en het kunstmuseum (recent moet voor toegang eveneens afzonderlijk worden betaald). Dan zijn er nog inkomsten uit zandwinning voor de wegenbouw, het bosbeheer en de verkoop van wild als een soort biovlees. De conversie van levend wild naar dood vlees wordt jacht genoemd. Dit klusje wordt natuurlijk niet uitgevoerd door werknemers van de sociale werkplaats en levert derhalve ook de nodige pecunia op.

Wie dacht dat daarmee de cirkel wel zo’n beetje rond is komt bedrogen uit, vooral ook omdat zijn of haar zakken daarvoor worden gerold. Het zakelijk concept blijkt nog zakelijker: haal subsidie waar je het maar krijgen kunt. De burger betaalt dan tweemaal, via de belastingen en via de talrijke Hoge Veluwe-kassa’s. En ja, thuisbijven is goedkoper, maar kost u ook dan geld.

Zo is er subsidie voor het bosbeheer. Deze post is uiterst ondoorzichtig en merkwaardig bovendien, omdat in heel het land bosbouwsubsidies worden verstrekt aan vrijwel alle bosbouwondernemingen en die allemaal gemiddeld genomen structureel vrijwel elk jaar verlies lijden. Dit heet ‘water naar de zee dragen’. Als er dan toch bezuinigd moet worden, dan liever niet in de gezondheidszorg bijvoorbeeld, maar bevelen wij beleefd aan om eens naar de verliesgevende bosbouwsector te kijken. Van Den Haag terug naar de Hoge Veluwe.



Uit: „Deel 23 van het Zomerkamp op De Hoge Veluwe.”

"Het resultaat is pas écht goed te zien als je over de fietspaden fetst. Dan zie je aan de ene kant groene bomen en aan de andere kant is het schoon. Veel mensen ontgaat het wel”, zegt Kuit. Langzaam verdwijnen de meeste bomen. Bij een windvlaag stuift er een hap zand tegen de gezichten van de werkers. ,,Kijk, het heeft al effect. Het zand stuift alweer”, wordt er geroepen. Het zagen gaat verder. ,,Over acht jaar staan de bomen er weer, zo blijven we lekker bezig”, besluit Piet Kulik."

Foto: © Zomerkamp deel 23




.
.

Ook door de verkoop van wild geneert het park inkomsten. Voor zover de cijfers actueel zijn hanteert de Hoge Veluwe de laagste streefstanden voor het wild op de Veluwe en voorkomt men door volledige omrastering echte uitwisseling met omliggende terreinen. Dat betekent maximale aantallen te schieten dieren en zodoende maximalisering van de post ‘dood vlees’. Als natuur zo extreem ten koste gaat van exploitatie, verdient juist dat zeker geen subsidie. De inkomsten hieruit zijn voor zover wij kunnen nagaan ongeveer even groot als een jaarlijkse bijdrage aan de Hoge Veluwe uit het overheidsinfuus. In de Gelderlander van 09-12-2010 blijkt dat de provincie daar inmiddels ook zo over denkt en terecht heeft besloten om de subsidiekraan naar de Hoge Veluwe te sluiten. De Gelderlander schrijft: „Nationaal Park De Hoge Veluwe is boos op de provincie Gelderland wegens de weigering een natuurbeheerssubsidie van 400.000 euro te verlenen. Parkdirecteur Seger van Voorst tot Voorst stelde donderdag dat overheden met meerdere maten meten bij het toekennen van dergelijke subsidies. De Hoge Veluwe trekt jaarlijks 500.000 bezoekers en heeft een jaaromzet van 4 miljoen euro. „Op dat bedrag is 4 ton een aderlating”, stelt de parkdirecteur. De afgelopen jaren werd het park ook al gekort op de subsidie, maar nu heeft de provincie Gelderland besloten de bijdrage helemaal stop te zetten. Het park krijgt geen geld meer omdat het entree heft en ook op andere manieren de exploitatie rond krijgt. „Daarvoor worden wij nu gestraft. Elders krijgen natuurgebieden die nauwelijks toegankelijk zijn voor belastingbetalers, wél een subsidie. Dat is krom.

De provincie vindt dus dat het welletjes is met het binnenharken van overheidsgeld. Zij wil graag subsidie verlenen, echter alléén als de kassa's bij de ingangen worden opgeheven zodat de bezoekers gratis het gebied kunnen betreden, zoals dat overal elders in Veluwse natuurgebieden het geval is.

De Hoge Veluwe is nu zo boos dat zij volgens omroep Gelderland naar de rechter stapt. Je geld of ik schiet?



Oude beuken op de Hoge Veluwe passen niet meer bij de meubeltjes en worden tot brandhout verwerkt