Artikel

Edelhert in Twente en Achterhoek


Langzaam lijkt het er toch van te komen: edelherten in Nederland op meer plekken dan de Veluwe en Oostvaardersplassen alleen. In de Achterhoek en Twente leven al weer een paar jaar groepjes edelherten. Hervestigingen die zich elders hebben voorgdaan, zijn door jagers met geweld ongedaan gemaakt, zoals twee afzonderlijke groepjes edelherten die al in 2006 van de Veluwezoom naar de uiterwaarden bij de IJssel trokken.



Dit artikel is op 16-11-2009 geplaatst

Weer edelherten in Twente en Achterhoek
Niet dat dit verschijnsel nieuw is, want al sinds mensenheugenis komen edelherten vanuit Duitsland naar onze oostelijke provincies toegelopen. Maar in NEEderland geldt voor het edelhert evenals het wild zwijn, een zogenaamd nulstandbeheer, zoals onlangs weer bleek op Terschelling waar (uitgezette) edelherten niet werden geaccepteerd. Dat betekent dus de kogel. En dat al decennia lang. Tegenwoordig wenst de Nederlandse wet slechts edelherten in de Oostvaardersplassen en op de Veluwe.


Nulstandbeheer
Maar in dit merkwaardige dogmatische en veelal door boerenbelangen bepaalde eis om met sommige soorten wilde dieren in vrijwel permanente staat van oorlog te verkeren, komen barstjes. Geleidelijke aan lijken sommige beheerders genoeg te hebben van alles maar afschieten wat boer bintje niet past, maar daarentegen meer oog willen hebben om ook ruimte te laten voor natuurlijke ontwikkeling. Al doende heeft deze eerste glimp van gedoogbeleid geleidt tot de hervestiging van edelherten in Twente, afkomstig uit het Duitse Bentheimer Wald, terwijl in de Achterhoek eveneens enkele Duitse edelherten zich hebben kunnen vestigen en er zelfs al jongen hebben gekregen.


Zwijnen en herten nemen toe en zoeken nieuwe leefgebieden
Door het ouder worden van de bossen met een groeiend aandeel loofbomen, meer voedingsstoffen uit luchtvervuiling en langere groeiseizoenen door klimaatverandering, wordt ook het 'traditionele' leefgebied van het edelhert in Nederland, de Veluwe, een grotere vruchtbaarheid en dus sterkere aanwas van jonge dieren vastgesteld. Dat geldt niet alleen voor de wilde zwijnen, maar ook de edelherten lijken aldaar steeds meer naar gebieden buiten de Veluwe te willen migreren. Zo worden al af en toe Veluwse edelherten en damherten op de Utrechtse Heuvelrug gesignaleerd, terwijl ook al zeker tweemaal edelherten van de Zuid-Veluwe naar het rivierengebied bij de IJssel zijn getrokken: één groepje van vijf herten is in 2006 bij Spankeren gezien en er zijn waarnemingen van drie edelherten in de uiterwaarden aan de IJssel bij Brummen. En dat terwijl de eerste wildviaducten naar het rivierengebied nog aangelegd moeten worden... Helaas zijn althans in de twee laatste genoemde gevallen de edelherten toch weer afgeschoten. Maar de toon is gezet. Ook de kennelijk sluimerende behoefte van lokale beheerders om de natuurlijke verspreiding van wilde dieren niet meer als vanzelfsprekend te willen frustreren. Wij juichen deze ontwikkeling toe, eenvoudig omdat deze dieren een volkomen natuurlijk onderdeel zijn van onze ecosystemen.